Historie

Opgericht in 1967

- Historie
We zullen proberen om zoveel mogelijk van de historie van de ponyclub te achterhalen en hier te melden.
Hier zijn we ook heel veel informatie van anderen voor nodig.
Heb je dus hier een goed idee, of andere aanvullende informatie tot je beschikking, schroom niet om dit in te brengen.

========================================================================

Oprichting ponyclub

De ponyclub is opgericht in mei 1967.

De personen die bij de oprichting aanwezig waren in cafe Kruidhof te Rouveen dit is thans de meermarkt.

Van de paardensportcommissie Rouveen waren dat  J. Tippe ,Kruidhof , Slager en J. Korterink.

Van Rouveen voor de Pony's Harm Vos, Hendrik Vos en Dunnink.

Van Nieuwleusen A. Boerman, R. Bierma, B. Boessenkool, H.J. Timmerman en J.N v/d Veen.

De heer Bierma werd voorzitter

De naam van de ponyclub is ontstaan door aan de leden te vragen wie er een mooie naam wist voor de ponyclub, hier kon je een mooie prijs mee winnen, deze prijs werd gewonnen Geertje Bierma zij had de naam Vlugge Viervoeter Rouveen eo bedacht en deze werd uit alle inzendingen uitgekozen, zij heet nu Geertje Konterman-Bierma.
De club bestond in eerste instantie uit 8 rijdende leden en er werd geoefend aan de domineesakker bij de Fam. Vos.
Er werd les gegeven door politie Lammers die altijd op de fiets naar het clubterrein kwam.
Bij regenachtig weer hadden de leden theorie bij de Fam.Vos in de keuken. De theorie kostte 0,25 cent voor het gebruik van de keuken en dan kreeg je ook nog een glaasje ranja.
Meneer Lammers legde dingen uit en tekende dit op een oud schoolbord. Er zaten in die tijd al een paar leden vanuit Nieuwleusen, maar dat was nog niet officieel.

De lessen van de heer Lammers werden eerst betaald van een gift van 500 gulden die ze hadden gekregen van de paardensportcommissie.


Later kwam er ook een echt bestuur en deze bestond uit de volgende personen.
Voorzitter:                     Hendrik Vos
Secretaris:                     Harm Vos
Penningmeester:           Arend Horstede
Lid:                               Klaas Tippe
Lid:                               Klaas Mulder

Ongeveer in het jaar 1969 kwamen er meer leden bij uit Nieuwleusen, en werd besloten om de clubs maar samen te voegen.
Het oefenterrein werd verplaats naar een weiland naast de spoorlijn wat ook van de Fam. Vos was. De leden hadden zelf een kleine Ierse wal gemaakt en een sloot om over heen te springen.
De club bleef groeien en  kreeg les van Hennie Lommers ( is nu Hennie Dijk). Later kregen ze les van Herman Meijer.

Van links naar rechts achterste rij:
Wim Meyer, Hilly ten Kate-Boesenkool, Dinie Boerman, Jacob Troost, Gert Jan Timmerman, Jacob Vos, Arie Boerman, Koob Vos, Albert Mulder, Gerard Prins, Bert Brinkman, Henk Troost, Arie Boverhof, Wim Mansier, ?? de Graaf, Bea Prins, Klaas Tippe.

Van links naar rechts voorste rij: Wim van Zoelen, Frieda Boerman, Hilda Boverhof, Michiel van Saltbommel.

We hebben een aantal namen bij deze foto, maar of het helemaal klopt???
Als er foutjes in zitten, of aanvullende informatie bekend is. Graag mailen naar de webmaster.

In de jaren 70/71 had de club een ledenaantal tussen de 40 en de 50 leden en werd besloten om de club weer te splitsen. De Rouveense leden gingen naar het naar het ponyclub terrein aan de Gorterlaan wat ze konden huren van het waterschap voor 1 gulden per jaar.
Nu werd er lesgegeven door Albert Vos (Pa van Harm Jan, Maarten en Anne Marie) die toen 15 jaar was. Albert kwam in het begin op de fiets, later kwam hij op de bromfiets.

De club had toen ongeveer tussen de 20 en 25 leden enkele namen van toen weten we nog:
Klaas Tippe, Klaas Mulder, Jan de Witte, Albert Mulder, Jacob Buitenhuis, Jacob Troost, Henk Troost, Arend Huisman, Jacob Vos, Klaas Tuin.

Sommige gebeurtenissen zijn de leden nog goed bij gebleven en worden nu nog wel eens verteld, hieronder enkele van die verhalen.

Klaas Mulder verteld: We gingen lopend met de pony’s naar het ponyclubterrein. Er was toen nog geen viaduct dus we moesten de snelweg (nu de A 28) oversteken. Daar werden we altijd bij geholpen door mijn vader Klaas Mulder en de vader van Arend Huisman. Daarna moesten we wachten op Klaas Tippe en werden we de spoorlijn over geholpen. Meestal door de vader van Klaas Tippe, daarna wachtten we op Klaas Tuin, Henk Troost en Jacob Troost en konden we weer verder naar het clubterrein toe.

Klaas Tippe verteld: Mijn eerste wedstrijd had ik in Balkbrug. Vrijdagavond van tevoren ging ik lopend naar Nieuwleusen, samen met de pony. De pony werd bij de Fam. Boessenkool neergezet.
Zaterdagmorgen heel vroeg gingen we met een groep uit Nieuwleusen lopend met de pony’s naar Balkbrug. De pony was bij aankomst al zo moe maar liep wel een goede dressuurproef en ik werd nog eerste ook. Na afloop van de wedstrijd gingen we weer lopend terug van Balkbrug naar Rouveen. Dit was in het jaar 67/68. Ook hadden we les van iemand, ik weet niet meer wie. Die zou ons leren van hand te veranderen. Nu doen ze dat over de diagonaal, maar toen moesten we dat van uit de hoek doen. Gewoon linksom, en weer linksom. Het ging niet goed want we kwamen steeds weer op de zelfde hand uit. Ook hebben we in die jaren nog een keer een kampweek gehad samen met Nieuwleusen deze werd gehouden in de kippenschuur bij van der Most in Slagharen. De pony’s gingen met de vrachtauto, de kinderen met een busje van de Gebo. We hadden les van maandag tot en met vrijdag en zaterdags hadden we de finale. Als we naar concours gingen, dan moesten de pony’s in de vrachtauto van de Fam. Klein. De kinderen gingen ook mee in de vrachtauto en je zat dan op zadelkisten of een pakje stro. Je mocht niet teveel lawaai maken want dan kon de politie je horen. Op de vrachtauto zat een dubbele cabine, ook daar zaten kinderen in. Toen was er een die heel veel zin in het concours had en niet goed stil kon zitten. Opeens een knal, ging er eentje met de klompen door de voorruit; toen konden we ineens wel heel stil zitten. Later hadden we nog een keer Overijsselse crosskampioenschappen er was toen iemand die niet zo best reed, deze werd daarop zo kwaad dat hij wegliep. Na een halve dag zoeken met alle ouders vonden ze hem weer terug in het bos onder een hindernis, daar is vast nog wel over gepraat toen hij thuis was!

Als er nog iemand is die meer leuke verhalen en of foto's heeft neem contact met ons op!!!!!!!!!